Metoda oznaczania glinu (Al) w wodzie przeznaczonej do spożycia metodą ICP-OES (spektrometria emisyjna z plazmą wzbudzaną indukcyjnie) polega na pomiarze światła emitowanego przez atomy glinu wzbudzone w plazmie argonowej.
Krótki opis:
Przygotowanie próbki: wodę filtruje się w razie potrzeby i zakwasza kwasem azotowym(V) do pH < 2, aby zapobiec stratom pierwiastków na ściankach naczyń. Wprowadzenie próbki: niewielka ilość próbki w postaci aerozolu trafia do plazmy argonowej o temperaturze ok. 8000 K, gdzie atomy glinu zostają wzbudzone. Pomiar emisji: wzbudzone atomy emitują promieniowanie o charakterystycznej długości fali (dla Al np. 396,15 nm), które rejestruje detektor spektrometru. Kalibracja: stosuje się roztwory wzorcowe glinu do sporządzenia krzywej kalibracyjnej. Odczyt i obliczenie: zawartość glinu w próbce oblicza się na podstawie intensywności sygnału w porównaniu z krzywą wzorcową. Wynik: wynik podaje się w mg Al/l.
