Metoda oznaczania azotynów (NO₂⁻) w wodzie przeznaczonej do spożycia metodą chromatografii jonowej polega na rozdzieleniu jonów w próbce i ich ilościowym oznaczeniu za pomocą detektora przewodnościowego.
Krótki opis:
Przygotowanie próbki: wodę filtruje się (jeśli jest mętna) i ewentualnie rozcieńcza, aby stężenie mieściło się w zakresie pomiarowym aparatu.
Wprowadzenie próbki: określoną objętość próbki (zwykle kilka mikrolitrów) wprowadza się do chromatografu jonowego wyposażonego w kolumnę anionowymienną.
Rozdział jonów: podczas przepływu przez kolumnę aniony (m.in. NO₂⁻, NO₃⁻, Cl⁻, SO₄²⁻) rozdzielają się w zależności od powinowactwa do złoża jonowymiennego.
Detekcja: jony azotynowe wykrywa się detektorem przewodnościowym, często z kompensacją tła (supresorem).
Odczyt i obliczenia: ilość azotynów określa się na podstawie powierzchni piku chromatograficznego, porównując ją z wynikami uzyskanymi dla roztworów wzorcowych.
Wynik: stężenie podaje się w mg NO₂⁻/l.
Metoda chromatografii jonowej jest dokładna, czuła i selektywna, umożliwia jednoczesne oznaczanie wielu anionów w jednej analizie wody.
