Metoda pobierania próbek wody przeznaczonej do spożycia do analiz fizykochemicznych polega na pobraniu reprezentatywnej próbki w sposób zapobiegający jej zanieczyszczeniu i zmianie składu.
Krótki opis:
Przygotowanie pojemników: używa się czystych, zwykle plastikowych lub szklanych butelek (najczęściej 1–2 l), dokładnie wypłukanych wodą, którą będzie się pobierać.
Miejsce poboru: wybiera się punkt odpowiadający rzeczywistym warunkom spożycia (np. kran pochodzący z sieci wodociągowej).
Płukanie i pobór: przed poborem odkręca się kran i spuszcza wodę przez kilka minut, następnie napełnia się butelkę bezpośrednio pod strumieniem, unikając tworzenia się pęcherzyków powietrza.
Zamknięcie i oznakowanie: butelkę szczelnie zamyka się, opisuje (miejsce, data, godzina, osoba pobierająca) i przechowuje w chłodzie (ok. 4 °C).
Transport: próbka powinna trafić do laboratorium jak najszybciej, najlepiej w ciągu 24 godzin od pobrania.
W razie potrzeby (np. analizy metali ciężkich) pojemnik może być zakwaszony odpowiednim odczynnikiem (np. kwasem azotowym).
