Metoda pobierania próbek wody przeznaczonej do spożycia do analiz mikrobiologicznych ma na celu uniknięcie wtórnego zanieczyszczenia i zachowanie naturalnej mikroflory próbki.
Krótki opis:
Przygotowanie naczyń: używa się sterylnego pojemnika (najczęściej butelki szklanej lub plastikowej o pojemności 250–500 ml) zawierającego środek neutralizujący chlor (np. tiosiarczan sodu).
Miejsce poboru: wybiera się punkt reprezentatywny, zwykle kran czerpalny; usuwa się zewnętrzne elementy (np. perlator).
Dezynfekcja wylewki: końcówkę kranu opala się płomieniem lub przeciera alkoholem i pozostawia do odparowania.
Spuszczenie wody: przed poborem spuszcza się wodę przez 2–3 minuty, aby usunąć wodę zalegającą w instalacji.
Pobór próbki: wodę nalewa się bezpośrednio do pojemnika, nie dotykając wnętrza ani korka, pozostawiając niewielką przestrzeń powietrza.
Zamknięcie i oznakowanie: pojemnik szczelnie zamyka się, opisuje (miejsce, data, godzina, osoba pobierająca).
Transport: próbkę przechowuje się i transportuje w chłodzie (ok. 4 °C) do laboratorium, najlepiej w ciągu 6 godzin, nie dłużej niż 24 godziny.
Celem jest utrzymanie warunków możliwie najbardziej zbliżonych do tych w miejscu poboru, aby wyniki odzwierciedlały rzeczywistą jakość mikrobiologiczną wody.
